نظریه فرشید گشتی| ویکی پدیا فارسی

نظریه فرشید گشتی

خداوند بزرگ در آغاز آدم را خلق و پس از آن حوا را از نوع او آفرید.آنگاه که هنوز عنصری بنام زن وجود نداشت و تنها آدم موجودی کامل و اشرف مخلوقات در جهان لا یتنهی الهی بود خداوند از قسمی از وجود آدم بهره برد و حوا را از آن خلق کرد.پس آنگاه که از جسم آدم گرفته شد احساس نقص و نیاز در او شکل گرفت و حوا را نیاز خود دید.

تمام انسانها فرزند آدم هستند،مردان عالم همگی دارای نقصان و احساس کمبود اند و هیچ مردی کامل و بدون عیب نیست مگر آنکه همسری از جنس مخالف که تکه ای از وجود او میباشد را برای خود برگزیند و خود را کامل کند.تعادل در وجود مرد زمانی به وقوع خواهد پیوست که کامل و بی عیب و نقص باشد. 

انسان آدم نمیشود مگر آنکه آن چیزی را که از دست داده است دوباره بدست آورد و خود را کامل کند.پس آنگاه که مردی به همسرش خیانت کند تنها به خود خیانت کرده است نه کسی دیگر.


وبلاگ فرشید گشتی